home

 

Cannonball, Kamikaze, Chimponaut, Junglenaut

voorgedragen op het SocialFiction.org event van 9 februari 2002




Vliegbaan naar  de maan

De baan die de naar de maan vliegende Photek - zoals bekend het Drumm 'n Bass aangedreven ruimteschip van de [  ] klasse van JungleAAA - volgt, is een langgerekte ellips; in het verst van de maan verwijderde punt (aangeduid met 'perigeum') raakt deze ellips de baan van het ruimtestation Voorheen MIR maar sinds 23 maart overgenomen door junglenauten van de Association of Autonomous Astronauts. Het andere uiteinde snijdt het maanoppervlak.

Zacchini, Farini, Zazel, Lulu

Als in 1877 Zazel, artiestennaam voor de 14 jarige Rosa Richter, in het Koninklijke Aquarium te Westminster uit een kanon geschoten wordt, aanschouwt de wereld niet alleen de geboorte van de menselijke kanonskogel maar betekent dit ook het verlate startschot voor de overstijging van de limieten die ons tot dan toe gevangen hadden gehouden binnen de wetten van de zwaartekracht en het menselijke lichaam. Zazel is een culminatiepunt waarin Farini's trapezekunsten en Yuri Gagarin's eerste lancering elkaar treffen. Zij is de versmelting van circus en wetenschap. Zazel is de levenskunstenaar die haar lichaam beschouwt als een beginpunt van waaruit er ge- en vermaakt kan worden. Als de Marinetti van de 19e eeuw realiseerde Zazel keer op keer de fusie tussen zacht weefsel en harde materie. Als menselijke kogel betekende zij de vervolmaking van de uomo da guerra. Het futuritische toekomstvisioen van de volledige diffusie van de moderne mens in de oorlogsmachine had bij nader inzien al in het verleden haar vervulling bereikt.

De afstand van het perigeum tot het middelpunt van de ellips bedraagt 196.000 km, dit is dus de helft van de 'lange as' van de ellips. De korte as is 110.000km lang. De Photek passeert het middelpunt van de ellips dat natuurlijk op de rechte lijn tussen aarde en maan ligt, op een afstand van 55.000km. Dit is tevens de grootste afwijking van de vliegbaan van de rechte lijn.

Banzai!
Het is deze vertechnologisering en militarisering van het menselijke organisme die bijna logisch leidt tot de vergoddelijking van het geperfectioneerde lichaam. En waar kon dit beter gebeuren dan in het land waarin de dode natuur met net zoveel respect vereerd wordt als de levende, waar Aibo de teckel uit de hondenmand verdrongen heeft en waar het mobieltje een prothese is die het lichaam helpt haar biologische beperktheid in ruimte en tijd te overstijgen. Het land, bovendien, waar lichaam en geest eeuwenlang in bushido en kendo getraind zijn om zich te onderwerpen aan totale controle. Japan was dan ook de uitgelezen locatie waar, toen de Japanse oorlogsmachinerie tegen het einde van de Tweede Wereldoorlog begon vast te lopen, het menselijk potentieel aangesproken werd om als Heilige Winden de vijand te treffen. Maar de menselijke torpedo's, mijnen en vliegtuigbommen betekenden tevens de totale versmelting van mens, wapen en projectiel. Een symbiose die bovendien in de seppuku de thanatos perfectioneerde. Want waar bij het circusnummer de doodsangst uiteindelijk overwonnen werd door de eros van de goede afloop, was dood het uiteindelijke doel van de kamikaze.

De motoren werken slechts gedurende het korte stuk van de baan tussen 'ontsteking' en 'motoren gestopt'. De versnelling is zeer gering; deze bedraagt bij de start minder 0,1 en vlak voor het afsluiten van de brandstofafvoer slechts 1/3 g. Het punt waar dit laatste gebeurt, ligt op 90 graden voorbij het perigeum en 124 graden na het punt van ontsteking; het tijdsverloop daartussen is 33 minuten.

Laika & Ham

Op 3 november 1957 werd door de Sovjet Unie een sateliet gelanceerd met aan boord een canis familiaris genaamd Laika. Gedurende een week werd biologische data ontvangen die liet zien hoe de hond zich aanpaste aan de zwaartekrachtloosheid. Laika was niet het eerste dier dat in een raket gestopt werd voor versnellings- en hoogte-experimenten. Grote hoeveelheden muizen en niet-menselijke primaten hadden de hogere atmosfeer verkend in V2 raketten. Maar Laika was het eerste levende wezen dat de grens van de atmosfeer doorbrak en, op deze manier, de originele en exemplarische astronaut werd. Het zou tot 1961 duren voordat mensen, in de persoon van Yuri Gagarin kon volgen in deze gigantische voetstappen.
Deze vroege dierlijke ontdekkingsreizigers hebben de weg voor de mens in de ruimte vrijgemaakt. Hiertoe werden ze onderworpen aan een groot aantal testen die gebruikt werden om de vluchtprocedures te evalueren en ontwikkelen zoals; drijfkracht, radioactieve straling en life support systemen. En het moge duidelijk zijn dat veel van deze oorspronkelijke ontdekkingsreizigers met hun leven hebben betaald. Omdat de terugkomst van de Sputnik II naar aarde niet mogelijk was, liet werd Laika geëuthanaseerd. De satelliet bleef nog 162 dagen in een baan rond de aarde voordat deze uiteindelijke terug op de aarde viel.

Daar het ruimtestation een boog van 124 graden in 41,5 minuten doorloopt, ligt het bij het afsluiten van de brandstoftoevoer 25 graden bij het toestel achter en wij zien het derhalve niet 'beneden' ergens in het midden van de aardschijf maar dichter bij de rand daar van. Een paar minuten later zien de opvarenden het station voor de aardschijf langs trekken.

Junglenaut
De kermisattractie, de samurai de hond en de chimpansee; als combinatie van deze modellen is de junglenaut een voorlopig laatste combinatie van coördinaten op vectoren waarlangs organisch en anorganisch zich ontwikkelen tot steeds andere onwaarschijnlijkere constructies. Het klassieke menselijke model zoals zich dat sinds de Verlichting heeft ontwikkeld voldoet niet. Menselijke individualiteit is een concept ontworpen en ontwikkeld door multinationals om zoveel mogelijk winst te maken. JungleAAA heeft geen bijzondere band met het menselijke individu. Daarom stelt het voor om het menselijke ideaaltype te vervangen met een ander model waarin mens, machine en dier, organisch en anorganisch, leven en dood, wetenschap en verbeelding onlogische verbanden met elkaar aangaan. Want als we echt de aantrekkingskracht van de aarde achter ons willen laten, moeten we onze humaniteit opgeven. Een eerste stap om dit te bereiken is om te volgen in de voetsporen van honden, muizen en chimpansees. Door de chimpansee als model te nemen zal de junglenaut in constante transformatie zijn. Want door te experimenteren met menselijke en dierlijke genetische informatie, zal het beiden verstoren en veranderen.
We moeten onze lichamen onderwerpen aan testen waar we onszelf aan onderwerpen. De junglenaut zal, niet teruggehouden door een achterlijke angst voor de dood, experimenten op zichzelf uitvoeren die misschien de dood tot gevolg hebben, maar die het zal prefereren boven het beperkte leven in het graf van de atmosfeer.

Epiloog
Het makkelijkste aan het bouwen van een raket blijft nog altijd het bouwen van een raket.



Luther Blisset